Przedszkole Nr 3

 ul. Baśniowa 1
 68-300 Lubsko

 tel. dyr. 68 4571875
 adm. 68 4571876
 Przedszkole Nr 3

 ul. Baśniowa 1
 68-300 Lubsko

 tel. dyr. 68 4571875
 adm. 68 4571876
 Przedszkole Nr 3

 ul. Baśniowa 1
 68-300 Lubsko

 tel. dyr. 68 4571875
 adm. 68 4571876

Biedronki

Opiekunowie

 

"BIEDRONKI” to dzieci cztero i pięcioletnie, opiekują się nimi:        

            nauczycielki

  • mgr Beata Przybylska-Kroczak
  •  Elżbieta Burda

 

woźna oddziałowa

  •  Irena Żurawicz

W miesiącu kwietniu

TEMATYKI KOMPLEKSOWE W MIESIĄCU KWIETNIU

W miesiącu kwietniu praca wychowawczo - dydaktyczna w grupie „Biedronek” skupiona jest wokół tematyk kompleksowych:

 

I „ W ŚWIECIE TEATRU”

Cele ogólne:

  • prezentowanie dzieciom różnorodnych utworów literackich o wartościach wychowawczych, poznawczych i kształcących oraz zawierających elementy fantazji i humoru (za pomocą różnych form teatralnych)

  • próba dokonywania charakterystyki głównych bohaterów i oceny moralnej ich postępowania, zachęcanie do upowszechniania i naśladowania pozytywnych wzorców zachowań

  • zapoznanie z teatrem jako miejscem sztuki i kultury; kształtowanie postawy przyszłego odbiorcy sztuki

  • poszerzanie słownika czynnego dziecka o pojęcia tematyczne (scena, kurtyna, aktor, widownia)

  • zachęcanie do zabaw w teatr poprzez zorganizowanie kącika teatralnego

  • inicjowanie i pomoc w organizowaniu przez dzieci prostych inscenizacji i zabaw teatralnych, odważny i aktywny udział w opowieściach ruchowych

  • nabywanie przez dzieci nowych doświadczeń w operowaniu pacynkami, kukiełkami, sylwetkami, palcówkami z użyciem scenek różnego rodzaju i wielkości

  • wyzwalanie różnych form aktywności dzieci, wzmacnianie wiary we własne możliwości u dzieci nieśmiałych

  • zapoznanie dzieci z różnymi sposobami wyrażania stanów emocjonalnych (werbalnie i niewerbalnie)

  • rozwijanie umiejętności zgodnej współpracy z rówieśnikami dla osiągnięcia wspólnego celu

 

II „ KWIECIEŃ PACHNIE KWIECIEM”

Cele ogólne:

  • obserwacja zjawisk zachodzących wraz ze zmianą pór roku

  • znajomość najczęściej spotykanych roślin(chronionych); dowiadywanie się o niebezpieczeństwach jakie zagrażają środowisku przyrodniczemu ze strony człowieka

  • wzbogacanie zasobu słownictwa w związku z rozszerzającym się zakresem kontaktów z otoczeniem

  • wypowiadanie się na temat zaobserwowanych w otoczeniu zjawisk

  • wyodrębnianie elementów akcji, wiązanie przyczyn i skutków

  • porządkowanie układów zbiorów wg ich liczebności wzrastającej lub malejącej

  • obserwacja zmian w krajobrazie, związanych z porą roku, pogodą

  • rozróżnianie tempa i dynamiki w muzyce

 

III- IV„ DBAMY O ZDROWIE”

Cele ogólne:

  • utrwalanie i rozumienie zasad dbałości o zdrowie

  • kształtowanie nawyków racjonalnego żywienia, higieny i estetyki posiłków

  • dostrzeganie związków miedzy leczeniem a chorobą

  • bogacenie wiadomości nt pracy lekarzy różnych specjalności i pielęgniarki

  • rozumienie znaczenia przyjmowania lekarstw i zastrzyków w czasie choroby i szczepień ochronnych

  • uświadamianie konieczności przestrzegania zakazu samodzielnego spożywania leków

  • poznanie roli pogotowia ratunkowego i numeru telefonu na pogotowie

  • nabywanie umiejętności zachowania się w sytuacji nagłego wypadku (na wybranych przykładach)

  • wdrażanie do dbania o własny wygląd i o wygląd najbliższego otoczenia

  • rozwijanie umiejętności samodzielnego ubierania się odpowiednio do pory roku i warunków atmosferycznych

  • rozwijanie zamiłowania do różnych form ruchu, spacerów i wycieczek jako źródła zdrowia, wiadomości i umiejętności; (sytuacje naturalne oraz gry np.. „mniam i hop; czyli jak zdrowo żyć”

  • doskonalenie sprawności i koordynacji ruchowej

  • doskonalenie mowy wiązanej i poszerzanie słownika czynnego poprzez wypowiadanie się na temat ilustracji, historyjek obrazkowych, tekstów z literatury dziecięcej

  • rozwijanie myślenia przyczynowo - skutkowego

  • rozwijanie pamięci słuchowej, słownej, rytmicznej

 

NASZE PIOSENKI, WIERSZE I ZABAWY

ZE ŚPIEWEM

 

ŚPIEWAJ TAK JAK ON”-

piosenka do zbaw i ćwiczeń ortofonicznych

Szumią w lesie stare drzewa 
Kos piosenkę z nami śpiewa 

Ref.: Śpiewaj, śpiewaj tak jak on 
Ding-dong, ding-dong, ding-dong 
Ding-dong, ding-dong, ding-dong 

Siedzi 
czyżyk na gałązce 
Szpak zaprosił go na koncert 

Ref.: Śpiewaj, śpiewaj tak jak on 
Ding-dong, ding-dong, ding-dong 
Ding-dong, ding-dong, ding-dong 


Dzięcioł stuka w korę drzewa 
Cały las już z nami śpiewa 

Ref.: Śpiewaj, śpiewaj tak jak on 
Ding-dong, ding-dong, ding-dong 
Ding-dong, ding-dong, ding-dong
 

 

KOŁO MEGO OGRÓDECZKA”-

piosenka ludowa do nauki

Koło mego ogródeczka (bis)

zakwitała jabłoneczka. (bis)

 

Bielusieńko zakwitała (bis)

czerwone jabłuszka miała. (bis)

 

A któż mi je będzie zrywał (bis)

kedy się mój Jaś pogniewał. (bis)

 

ŚWIECI SŁONECZKO”- piosenka spacerowa

Świeci słoneczko złote,

wieje wiosenny wiatr.

I każdy ma ochotę,

wędrować sobie w świat.(bis)

 

Grzeje słoneczko jasne,

pada wiosenny deszcz.

Urosną śliczne kwiatki,

my urośniemy też. (bis)

 

DBAJ O ZĘBY”- piosenka

Wczesnym rankiem i zaraz po kolacji,

szczoteczka rusza szybko do akcji.

Myję zęby oraz je szoruję,

a bakteriom tak rozkazuję!

-„Precz, precz, precz!

Ref.: Szur, szur z góry na dół

 

PO CO JEST TEATR?”- wiersz

Ta drabina to schody do nieba,
a ta miska nad schodami to księżyc.

Tamten miecz to zwyczajny pogrzebacz,

a z garnków są hełmy rycerzy.

A kto w te czary nie uwierzy?

To jest teatr. A teatr jest po to,

żeby wszystko było inne niż dotąd,

żeby iść do domu w zamyśleniu, w zachwycie,

i już zawsze w misce księżyc widzieć…

 

PROŚBA”- wiersz

Nie rwij kwiatków na spacerze,

bo ci uschną.

A bez kwiatków w polu, w lesie

będzie pusto.

Niechaj rosną, niechaj kwitną

długo jeszcze,

niech się grzeją w ciepłym słonku,

kąpią w deszczu.

 

KWIETNIOWE ZABAWY DLA DUŻYCH I MAŁYCH
  • KWIECIEŃ-PLECIEŃ”- zabawa logorytmiczna

Cel: kształtowanie podstawowych umiejętności słowno – rytmicznych i ruchowych

Dziecko rytmicznie powtarza za dorosłym rymowankę i próbuje zilustrować ją, wykonując odpowiednie ruchy ciała.

Dziecko:

Kwiecień- plecień tupie nogą lewą-prawą

bo przeplata robi „młynek” rękoma przed sobą trochę zimy klaśnięcie, ruchy „rozgrzewania ciała”

trochę lata. klaśnięcie, „otarcie potu z czoła”

 

PRAWDA CZY FAŁSZ?”- zabawa dydaktyczna

Cel – ćwiczenie koncentracji uwagi, mowy i logicznego myślenia, utrwalanie wiedzy

Dorosły podaje dziecku wypowiedzi a ono ma za zadanie określić czy są one prawdziwe czy nie

Dobrze ustalić z dzieckiem formę udzielania odpowiedzi np .uśmiechnięta lub smutna buzia, albo oklaski lub okrzyk „łee!’, czy też kroki w przód lub w tył.

Przykłady zdań;

Żonkile to żółte kwiaty.

Pszczoły robią mleko.

Bocian to najmniejszy ptak.

Pszczoły zapylają kwiaty.

Biedronki mają na skrzydełkach kwadraciki.

Stokrotki to polne ptaki.

Motyle wypijają z kwiatów słodki nektar.

Gąsienica przeobraża się w biedronkę.

Biedronki jedzą mszyce.

 

  • KROPKA, KRESKA” – POKAZYWANKA - RYSOWANKA

Cel - rozwijanie mowy i koordynacji wzrokowo –słuchowo -ruchowej oraz umiejętności

kreślenia prostych schematów rysunkowych

 

Prosty wierszyk, podpowie dziecku, jak z Waszą pomocą krok po kroku zilustrować jego treść odpowiednimi gestami, a następnie narysować buzię.

Kropka, kropka. (pokazują oczy)

Kreska, kreska. (pokazują nos i usta)

Okrągłe kółeczko. (pokazują głowę)

Uśmiechnięte mamy buzie (unoszą ręce w górę),
jak złote słoneczko (poruszają nadgarstkami naśladując słoneczko)

 

Narysowany schemat buzi dziecko może wzbogacać według własnego pomysłu, za pomocą dowolnej techniki plastycznej, np. dorysowywać różne fryzury, fantazyjne nakrycia głowy, karnawałowe maski i czapeczki itp.

 

  • EKO-ZABAWKA” – zabawa plastyczna

Cel – rozwijanie wyobraźni twórczej, umiejętności planowania, doskonalenie sprawności

manualnych, poszerzanie doświadczeń dotyczących łączenia różnych materiałów

Zachęcamy dziecko aby ze zgromadzonych w domu materiałów odpadowych (np. rolki, gazeta, włóczki, kolorowe papiery, folia aluminiowa, kubeczki plastikowe, słomki itp.) oraz taśm, kleju spróbowało wymyślić i wykonać eko- zabawkę. Obserwujemy poczynania dziecka (proces planowania, tworzenia, organizacji miejsca pracy, wytrwałość, radość, porządkowanie) służymy drobną pomocą jeśli to konieczne. Nazwana przez dziecko zabawka może służyć wspólnej zabawie, a przy okazji stanowić pretekst do pochwalenia dziecka innym członkom rodziny.

 

  • KUBUŚ PUCHATEK”- opowieść ruchowa do zabawy z dzieckiem

Cel: kształtowanie umiejętności ruchowo- naśladowczych, wskazywanie na pozytywne emocje związane ze wspólną zabawą ruchową

Dziecko, razem z dorosłym odtwarza ruchem poniższy tekst

 

Kubuś Puchatek każdego ranka wspinał się po schodach na strych swojego domku (marsz z wysokim unoszeniem kolan), aby stamtąd zobaczyć, co słychać w Zaczarowanym Lesie (skręty głowy w prawo i w lewo). Jeśli zobaczył swoich przyjaciół, zbiegał ze schodów (bieg z wysokim unoszeniem kolan) i w podskokach (podskoki z nogi na nogę) wędrował na leśną polanę. Tutaj czekał na niego Królik, który skakał między drzewami (zajęcze skoki), oraz wesoły Tygrysek, ciągle brykający i wykonujący obroty ( wyskoki w górę i obroty wokół własnej osi). Jednak najlepszym przyjacielem Kubusia był Prosiaczek, który lubił kłaść się na grzbiecie i fikać nogami ( naśladowanie zachowania prosiaczka). W dziupli na drzewie mieszkała Sowa Przemądrzała, która latała z drzewa na drzewo (wymachy ramion) i dawała wszystkim rady. Na skraju lasu rozmyślał osiołek Kłapouchy, który ciągle szukał swojego ogonka (marsz w kółeczko, skręty głowy do tyłu). Przyjaciele bardzo lubili leżeć na trawie i obserwować chmury płynące po niebie (leżenie na plecach, wodzenie oczami w różnych kierunkach). Rysowali rękami ich kształty (rysowanie w powietrzu zaproponowanych kształtów), a potem turlali się po trawie w różne strony. Kiedy nadchodził wieczór, po dniu pełnym zabaw, zmęczeni, rozchodzili się do swoich domków (naśladowanie sposobów poruszania się zwierzątek wybranych przez dziecko). Zasypiali w swoich łóżeczkach (leżenie na boku z rękami pod głową), cichutko pochrapując.

 

  • WESOŁA GĄSIENICA” - zabawa matematyczna

Cel: kształtowanie umiejętności dokonywania działań matematycznych, utrwalanie

graficznego zapisu liczb

 

Rodzic rysuje kontur gąsienicy z zaznaczonymi częściami, dodatkowo przygotowuje kolorowe części z napisanymi na nich działaniami matematycznymi na dodawanie i odejmowanie, których wynik określa każdą inną liczbę od 1-10. Dziecko rozwiązuje kolejne działania a ich wynik wskaże, w którym miejscu konturu ma położyć kolorową część gąsienicy. Rodzic bawi się wspólnie z dzieckiem, wspomagając je i nagradzając.

Zabawę konstruujemy wg możliwości własnego dziecka (gąsienica np. 6- elementowa)

 

  • WYLICZANKI-RYMOWANKI” – rymowanka

Cel: ćwiczenie pamięci, umiejętności rymowania i rytmizowania, rozwijanie

poczucia humoru

Na polanie, tam pod lasem,

Biega Ala z pieskiem Asem.

Ala śpiewa coś i krzyczy,

A As ciągnie ją na smyczy.

Wiersz wypowiadamy z różnym natężeniem głosu (cicho, głośno), z różną intonacją (wesoło, smutno, ze złością, z płaczem)

 

  • PŁYWAŁO SŁONECZKO” – masażyk relaksacyjny

Cel – nawiązywanie pozytywnych relacji ,pobudzanie zmysłów

( dziecko z dorosłym na zmianę wykonują odpowiednie ruchy na plecach

imitujące treść wiersza)

Pływało stateczkiem po rzeczce słoneczko,

błękitnym stateczkiem pływało w kółeczko,

słuchało muzyczki, chrupało pierniczki,

czyściło ściereczką złociste promyczki.

Leczyło serduszko siekaną pietruszką

i ptaszkom szeptało sekrety na uszko,

a gdy już się zbliżał do końca dzwoneczek

zawinął do portu błękitny stateczek.

Zasnęło w łóżeczku zmęczone słoneczko

i zaraz się ciemno zrobiło nad rzeczką.

 

  • SPRÓBUJ POWTÓRZYĆ” – zabawa artykulacyjna

Rodzic czyta zdania, dziecko próbuje powtórzyć ( zwracamy uwagę na prawidłową wymowę i artykulację)

Uwaga: ćwiczenie przeznaczone dla dzieci wybrzmiewających dane głoski.

 

      W czasie suszy szosa sucha.

W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie.

Stół z powyłamywanymi nogami.

Król Karol kupił królowej Karolinie korale koloru koralowego.

     

 

POCZYTAJ MI MAMO...

 

WARTO WIEDZIEĆ ...

ZNACZENIE ZABAW TEATRALNYCH DLA ROZWOJU DZIECKA”

 

Edukacja teatralna powinna być integralną częścią wychowania dzieci we współczesnym świecie. Pozwala ona wychować przyszłego aktywnego, wrażliwego odbiorcę sztuki, a także pomaga rozwijać inteligencję emocjonalną każdego dziecka.

 

Teatr jest dyscypliną sztuki przygotowującą  widza do pracy intelektualnej, a z drugiej strony pobudza pewne cechy, takie jak ciekawość, zdolność do analizy, poczucie względności. Zachęca do badania świata, poszukiwania prób wyjaśnienia, głębszego zrozumienia. Jednocześnie teatr ukazuje los człowieka, co jest ważnym elementem humanizującym i bardzo ważnym elementem edukacji”

(A. Hausbrat)

 

Teatr zaspokaja potrzeby psychiczne dzieci i może odegrać kluczową rolę w kształtowaniu osobowości. Przede wszystkim jest przeżyciem zbiorowym. Dziecko występuje tu jako uczestnik spektaklu. Odbiera go w towarzystwie innych, jest członkiem pewnej wspólny, identyfikuje się z nią, a przeżycia w grupie są szczególnie mocne. Działa na niego swoista magia teatru; czuje, że wokół niego dzieje się coś wyjątkowego, niepowtarzalnego.  

Rozlega się dzwonek – jeden, drugi, trzeci; gaśnie światło, unosi się kurtyna. To ważna część przedstawienia, wprowadzająca w świat tajemnicy. Teatr jest dla dzieci rzeczywistością wyjątkową, w której wszystko może się zdarzyć. Pozwala na kontakt z żywym słowem, dzięki czemu lepiej  rozwija się mowa dziecka, wzbogaca słownictwo. Bycie widzem pomaga w kształtowaniu wrażliwości estetycznej, rozwijaniu zainteresowań czytaniem, sztuką i muzyką. Pozytywny bohater, z którym maluch spotyka się na spektaklu teatralnym, zdobywa jego uznanie, pomaga w zrozumieniu dlaczego jakieś  zachowanie jest dobre, a inne złe. Oprócz tego, dziecko ćwiczy spostrzegawczość i umiejętność koncentracji.


Wizyty w teatrze, to często okazja do wspólnego, rodzinnego, niemal świątecznego spędzania czasu – dziewczynki zakładają  najładniejsze sukienki, chłopcy krawat, mama i tata szykują eleganckie ubrania. Dzieci lubią takie rodzinne wyprawy, które na długo pozostają w ich pamięci. Edukację teatralna warto zaczynać bardzo wcześnie, nawet przed drugim rokiem życia.


Kontakt dzieci z teatrem to nie tylko „bycie widzem”, ale również zabawy w teatr, podczas których dziecko pragnie być nie tylko autorem, lecz także aktorem. Przemawiają za tym duże zdolności naśladowcze dziecka oraz wszechstronność estetycznych przeżyć. Wprowadzenie dzieci w świat sztuki poprzez zabawy „na niby”, przynosi im wiele korzyści, rozwija wyobraźnię, doskonali mowę, która staję się wyrazista, melodyjna, właściwie akcentowana. Inscenizacja wyzwala i zużytkowuje muzyczne, plastyczne, ruchowe i słowne możliwości dziecka. Udawanie kogoś innego jest bliskie nam wszystkim. Płynie z dążenia do wydania się lepszym, groźniejszym, ważniejszym niż w istocie jesteśmy. Odtwórca roli ma okazję realizować swoje marzenia i wcielić się w ulubionego bohatera.  Przeżywanie utworu, wczucie się w jego treść, umożliwia zapomnienie o samym sobie i pozwala bytować w świecie fantazji przez autora wytworzonym.


Poprzez uczestnictwo w zabawach teatralnych  dzieci nieśmiałe, pochłonięte zabawą zapominają o nieśmiałości, dzieci niezdyscyplinowane i hałaśliwe mogą wyciszyć się oraz wdrożyć do panowania nad sobą. Równie istotne jest to, że dzięki byciu aktorem dziecko uświadamia sobie coraz jaśniej w jaki sposób działa i co tym osiąga, zdobywa ono zdolność przewidywania - jak powinno działać, aby osiągnąć określony cel i wykonać określone zadanie. Tym samym staje się ono coraz bardziej zdolne do świadomego kierowania swoją działalnością.


Warto zachęcać dzieci, by same dobierały sobie rekwizyty potrzebne do odgrywania ról.  Zazwyczaj wystarczy koc, kilka krzeseł, lalki i maskotki, stare ubrania. Co jeszcze? Niech podpowie nam wyobraźnia. Do wyboru mamy najróżniejsze, domowe  rodzaje inscenizacji, zależne głównie od naszej fantazji.


Oto przykłady:

 

  • teatrzyk  wycinanek - przygotowujemy papierowe postacie,

  • teatrzyk lalkowy - kukiełki, pacynki wykonane samodzielnie lub gotowe. Równie dobrze możemy wykorzystać codzienne zabawki naszego dziecka,

  • teatrzyk paluszkowy = możemy ozdobić nasze dłonie wzorami, namalować oczy, usta, nos,

  • pantomima - tu przydadzą się zdolności taneczne, ruchowe oraz zamiłowanie do muzyki, które

możemy kształtować w naszych dzieciach.

  • żywy teatrzyk = aktorami są dzieci i my.
     

Duże korzyści wyniosą nasze dzieci  z zabaw teatralnych, w których nie posługują się gotowym tekstem, ale mówią własnymi słowami, improwizują. Dzięki temu uczą się poprawnego i jasnego wyrażania myśli, zwiększają zasób słownictwa, próbując dobierać słowa w danej sytuacji najodpowiedniejsze.

 

Równie wartościowa  będzie zabawa  w inscenizację utworów literackich, opowiadań, wierszy, legend, baśni, niektórych scen z filmów dla dzieci. Inscenizacja rozwija dziecięcą spostrzegawczość, pamięciowa nauka nawet najprostszych kwestii lub powtarzanie ich za kimś dorosłym, wyrabia umiejętność wypowiadania się z zastosowaniem zmiany siły, tonu głosu, tempa, pauz. Kształtuje się prawidłowa emisja głosu i dykcja.


Zabawy teatralne wywierają duży wpływ na kształtowanie charakteru i osobowości dzieci, wyostrzają zmysł obserwacji oraz rozładowują nagromadzone emocje. Są jednym z efektywnych środków wychowania wszechstronnego, dają możliwość wspólnego działania, wspólnej radości z osiągniętego celu. Dziecko wcielając się w fikcyjną postać, przeżywa losy bohaterów literackich, utożsamia się z nimi, często naśladując ich postępowanie. Zabawy „na niby” pozwalają kształtować uczucia, przyswajać właściwe postawy moralne, a także uczą dziecko cieszyć się i smucić, dostrzegać dobro i zło. Bawmy się z dziećmi w teatr…


Anna Czajkowska – pedagog, logopeda